Όταν ο δήμαρχος δεν αντέχει τον πολιτισμό τον εξαφανίζει αθόρυβα. Τον υποβαθμίζει σε… ντεσιμπέλ, σε κομφετί, σε πρωτοχρονιάτικες πίτες και σε επιφανειακές εκδηλώσεις μιας χρήσης που στερούνται οργάνωσης και μνήμης!
Γιατί, όταν ο ίδιος στερείται πολιτιστικής συνείδησης και κουλτούρας, ο πολιτισμός καταντά να μετριέται σε πανηγύρια, καρναβάλια και θόρυβο.
Χρήσιμα και αυτά δε λέω, αλλά ο πολιτισμός δεν είναι μόνο διασκέδαση — είναι ψυχαγωγία, παιδεία, συνέχεια και ταυτότητα του τόπου.
Έτσι, ο ιστορικός μας Δήμος μένει πολιτιστικά ακέφαλος, αφού, ούτε αντιδήμαρχο Πολιτισμού δεν έχει!
Όχι από αμέλεια, αλλά από επιλογή. Γιατί ο πολιτισμός θέλει σχέδιο, θέλει γνώση, θέλει παιδεία και ανθρώπους που δεν φοβούνται. Και αυτά δεν χωρούν σε μια διοίκηση που προτιμά το εύκολο χειροκρότημα από το δύσκολο έργο.
Ας είμαστε ειλικρινείς, αν ο πολιτισμός ενδιέφερε πραγματικά τον Δήμαρχο, θα είχε χτίσει ομάδα δυνατή και θα είχε αξιοποιήσει τη βαριά του ιστορία, την κτηριακή κληρονομιά του και όπου υπάρχει γαλάζιο…
Αντ’ αυτού, η πολιτιστική παρακμή είναι έκδηλη, όχι μόνο από αδιαφορία, αλλά και από παραίτηση σε έναν Δήμο που χαροπαλεύει στην εντατική, με ευθύνη του Δημάρχου…
Ν. Σκιά για όσους θυμούνται