Υπάρχει ένας δήμαρχος που αγαπά τόσο πολύ τη δημοκρατία, ώστε την κρατά αποκλειστικά για τον εαυτό του. Όλες οι αποφάσεις περνούν από το γραφείο του, το μυαλό του και κυρίως, από την καρέκλα του. Γιατί, βλέπετε, δύσκολα μοιράζεται η εξουσία, όταν τη θεωρείς προσωπική σου ιδιοκτησία.
Οι νέοι του συνδυασμού του;
Χρήσιμοι μόνο για φωτογραφίες και κυρίως για να φέρνουν προεκλογικά σταυρούς!
Ουσιαστικές αρμοδιότητες δεν τους δίνει, γιατί αν τους δώσει θα σηκώσουν κεφάλι και τους θέλει όλους, σε καταστολή!
Άλλωστε οι αρμοδιότητες είναι σοβαρή υπόθεση, θέλουν «εμπειρία», δηλαδή χρόνια παραμονής στην ίδια καρέκλα και αυτός την έχει αγκαζέ, αν και ψιθυρίζεται ότι τρεις δικοί του έχουν σηκώσει μπαϊράκι και θέλουν υποψηφιότητες!
Ο συγκεντρωτικός και αμετανόητος δήμαρχος, που θέλει τον απόλυτο έλεγχο μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας, δηλώνει φανατικός της ανανέωσης, αρκεί, να μην ανανεώνεται τίποτα ουσιαστικό, κάνοντάς τα σαλάτα μέχρι και στις τελευταίες αντιδημαρχίες!
Πρόσφατα ο ίδιος και ο έμπιστός του, άρχισαν να κάνουν και δημοσκοπήσεις λαϊκής βάσης για το 2028, με τον καφετζή και τον ταβερνιάρη με τους οποίους είναι και αχώριστοι φίλοι, σχετικά με το πώς βλέπουν μία ακόμη πιθανή κάθοδό του στις εκλογές!
«Προχώρα ανοιχτά…» είπαν αυτοί και πίσω του γελάνε.
Έχει γούστο να θέλει να είναι ξανά υποψήφιος στην πόλη που του γύρισε την πλάτη!
Τόσο εθιστική είναι η καρέκλα του Δημάρχου;
Ή μήπως έχει ξεχάσει το πώς την απόκτησε, τάζοντας τότε και καταπατώντας σήμερα ;
Ν. Σκιά – Για όσους θυμούνται